Tłusty czwartek budzi we mnie zupełnie inne wspomnienia i emocje. To też był tłusty czwartek i także wypadł 11-go lutego, tyle tylko, że 1999 roku, kiedy starsza kobieta odebrała małego, 7-letniego chłopca ze szkoły. Właśnie zbliżyli się do skrzyżowania i po sprawdzeniu, czy ulica jest wolna - zaczęli ja przekraczać na drugą stronę. Wtedy zza zakrętu nadjechał potężny ciągnik siodłowy z przyczepą. Nie zwracając uwagi na przechodzącą kobietę z dzieckiem, zaczął skręcać w prawo, nie dając żadnych szans na ucieczkę przechodzącym. Kobieta potracona przewracając się na jezdni, dostaje się prosto pod koła, które miażdżą ją. Ginie na miejscu. Przed śmiercią, resztkami sił odpycha małego chłopca od siebie. On przewraca się i toczy miedzy koła. Kierowca zatrzymuje się po chwili, gdyż wydaje mu się, że najechał na krawężnik. Widzi wystające spod kół czyjeś nogi. Kobieta nie daje żadnych oznak życia. Spod samochodu wydostaje się mały chłopiec, w podartej i zakrwawionej kurtce. Szarpie leżącą kobietę, krzycząc: babciu wstań! Zakrwawiony ucieka z miejsca wypadku.


TO BYL TLUSTY CZWARTEK. A TA KOBIETA Z DZIECKIEM BYŁA MOJĄ MAMĄ I MOIM SYNEN

I to wydarzyło się naprawdę...

Pamiętasz?
Pamiętasz - gdy po raz pierwszy

objęłaś mnie swoim wzrokiem?

I pamiętasz, gdy szlam, trzymając Cię za rękę

do przedszkola z podskokiem?

A pamiętasz, gdy uczyłaś

mnie tabliczki mnożenia?

I pamiętasz moje gorsze stopnie

a wraz z nimi przyrzeczenia ?

Pamiętasz także

jak do matury stawałam?

I gdy potem moja pierwszą

miłość Ci przedstawiałam?

A pamiętasz Twe błogosławieństwo

które mi dawałaś

gdy wychodziłam z domu?

I gdy coś przeskrobałam

że nie mówiłaś nikomu?



Ja pamiętam

jak ciężko pracowałaś...

I pamiętam jak

tyle razy płakałaś...

Też pamiętam

Twe nieprzespane noce

Gdy małe skarpetki

na drutach robiłaś ochoczo

I pamiętam, jak z trudem

pomarańcze zdobyte

głęboko w torebce niosłaś

dla mnie ukryte.

I pamiętam magiczny portfelik

w którym z rana nic nie miałam -

- później na powrót

w nim pieniążki znajdowałam.



Jeszcze mam przed oczami Twoja postać...

jeszcze słyszę szczery, serdeczny śmiech Twój

i w kolejnym dniu Matki

Składam Tobie najpiękniejszy bukiet

kwiatów na Twym grobie,

dziękując za to, że byłaś



i że dla mnie żyłaś







NAJUKOCHAŃSZA MAMO.



Autor: Urszula Bremer

Dziękuję Ci Mamo
Podziękowanie

Ty pierwsza
przywitałaś mnie
czułym swym wzrokiem

I pierwsza
przytulałaś mnie
ogrzewając swym ciepłem

Uczyłaś mnie
jak rozpoznawać
rośliny, zwierzęta i ptaki




Trzynasta Zima

Trzynasta zima


Nawet nie pamiętam
jaką piosenkę lubiłaś.
Podwodny świat szklanego
ekranu Cię pociągał.
Ukwiecone sady przeplatane
wonnością kolorowych rabat,
zatrzymywały Ciebie
oszukując zabierany czas.

Trzynasta zima odkąd
odeszłaś, powoli dobiega końca.
Słońce śmielej zagląda
przez zapłakane szyby.
Na balkonie niemiecki gołąb
zbiera laotański ryż,
z dzwonnicy rozchodzi się
melodyjne zaproszenie dla wiernych.

Pozapalałam dużo zniczy
- na dworze -
stamtąd lepiej widzisz,
że wciąż pamiętam.
Za progiem czeka
tłusty czwartek.
Od trzynastu lat,
nie jadam już pączków.

Coraz więcej znajomych
pośpieszyło na spotkanie z Tobą.
Nieraz gubię się,
za czym oczy wciąż płaczą.
Dawne przyjaźnie patyna
pokryła - nowe - przywdziały
tylko skórę baranka,spod
której wystają złowrogie zęby.

Jak uleczyć moje zalęknienia
gdy Ciebie ciągle nie ma,
czym osuszyć wciąż
zawilgocone oczy.
Siarczysty mróz nie zamroził
obolałej pamięci.
Chciałam Ci włączyć
ulubioną piosenkę.

Nawet nie pamiętam
jaką lubiłaś - najukochańsza Mamo.



czarnulka1953
11. 02. 2012



Zagięte rogi
w moich zeszytach
starannie wygładzałaś na nowo

Uczyłaś mnie
przyjaźni do bliźniego
miłości do Ojczyzny

Nie zdążyłam
za wolno chciałam
odwzajemnić darowane uczucia

Dzisiaj - teraz
w dorosłym mym życiu
tak bardzo mi Ciebie brak

I gdziekolwiek jesteś
chcę Ci powiedzieć
jak bardzo Cię kocham

Każdego dnia
bardziej niż kiedyś
wraz z cala tęsknota

Dziękując za dobro
za Twoja miłość
i za to, że byłaś

że byłaś Tu naprawdę
.........................M A M O

Autor: Urszula Bremer