W czasie II Wojny swiatowej walczył w AK w lasach nad Pilicą. W nocy 2 lutego1940 roku do majątku w Małym Pułkowie liczącego 25ha wtargnęli Niemcy. Nie było czasu na zabranie czegokolwiek z domu. Zostali wywiezieni do Warki gdzie spędzili 2 tygodnie czasu. Następnie zostali całą sześcioosobową rodziną przydzieleni do majątku Lechanice, którego właścicielem był Kazimierz Brzeziński. Mieszkali w niedużej izbie razem z 9-ma osobami z innej rodziny. Po 9 miesiącach tą drugą rodzinę wywieziono do Pylic. W izbie nie było podłogi tylko ubita gleba na twardo. Jedynym źródłem ciepła był piec do wypiekania chleba. Starsze dzieci Marian z siostrą Haliną pracowali w majątku przy żniwach, zbieraniu ziemniaków i opiece nad zwierzętami gospodarskimi. Gerard Masłyk został zatrudniony jako leśniczy, aby lepiej można było ukryć jego pracę w AK. Sam Brzeziński zebrał ok. 20 osób do partyzantki w tym dziadka Gerarda. W dzień pilnował pól a nocą odbywały się akcje. Nie było łatwo ukryć prawdziwe zajęcia gdyż w majątku rezydowała niemiecka policja Orskomando, której zadaniem było ściąganie z chłopów kontyngentów czyli żywności w postaci zbóż oraz żywca i innych zbiorów. Jeśli chłop polski nie "zapłacił" był bity na śmierć.
Nocą do majątku Lechanice przychodzili partyzanci aby się ogrzać i najeść. Brzezińskich wszyscy wspominają bardzo dobrze. Po wojnie Kazimierz Brzeziński miał proces po tym jak żona go wydała bezpiece, dziadek Marian nie wie o jego dalszych losach. Po wojnie rodzina Masłyków z dziećmi wróciła do Małego Pułkowa. Na starość po śmierci żony Karoliny dziadek Gerard zamieszkał razem z synem Marianem i synową Teresą w Lipnicy gdzie zmarł.