Wspomnienia o bliskich. Pamiętaj o tych którzy odeszli. Dodaj wspomnienie. Ku pamięci

pn	wt	śr	cz	pt	so	nd
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29

Kopalnia Chełm

Data wspomnienia: 1.2.2012

Ignacy Eisenecker z Mikolowa i Książe Maksymilian Jan Ludwik Sułkowski uzyskali 16-go marca 1846r. nadanie dla Kopalni Chełm w Chełmie pod Tychami.
5 Lat później całość Kopalni przejął Ignacy Eisenecker a w 1870r Fryderyk Wolf z Mysłowic.

(Informacje tą znalazłam w internecie na Blogu Roku 20111 ).

Dodane przez: Ewa Maria Maciejewska ( 1 luty, 2012)

Kopalnia Waleska

Data wspomnienia: 1.2.2012

Wspomnienie o: Ignacy Eisenecker

W Łaziskach Srednich 19 marca 1836r. uzyskała nadanie Kopalnia Waleska , ktora nalezala do kupca z Mikolowa Ignacego Eisenekera. Wdowa po Nim sprzedala ja w 1852r. hrabiemu Hermanowi von Bohlen od ktorego po licytacji przejela ja w 1853r. grupa wierzycieli. Dwa lata pozniej w jej posiadanie weszli kupcy z Magdeburga.

(Informacie te uzyskalam w internecie a Blogu Roku 2011.)

Dodane przez: Ewa Maria Maciejewska ( 1 luty, 2012)

O śmierci bez przesady

Data wspomnienia: ?.?.????

Wspomnienie o: Wisława Szymborska

Nie zna się na żartach,

na gwiazdach, na mostach,

na tkactwie, na górnictwie, na uprawie roli,

na budowie okrętów i pieczeniu ciasta.

W nasze rozmowy o planach na jutro

wtrąca swoje ostatnie słowo

nie na temat.

Nie umie nawet tego,

co bezpośrednio łączy się z jej fachem:

ani grobu wykopać,

ani trumny sklecić,

ani sprzątnąć po sobie.

Zajęta zabijaniem,

robi to niezdarnie,

bez systemu i wprawy.

Jakby na każdym z nas uczyła się dopiero.

Tryumfy tryumfami,

ale ileż klęsk,

ciosów chybionych

i

Dodane przez: "wspomnienie" ( 1 luty, 2012)

Dotyczy Ignacego Eiseneckera i Jego Syna Augusta

Data wspomnienia: 1.2.2012

Wspomnienie o: Ignacy Eisenecker

Na początku XIX stulecia, kilka lat po wielkim pożarze miasta Mikołowa (w roku 1794), na szlaku handlowym z Krakowa do Wrocławia, nad potokiem Jamna przy ulicy Gliwickiej w Mikołowie, istniał książęcy staw młyński. Pierwszym mikołowianinem, który odkupił go od spadkobiercy -Jakuba Plinty z Żor, był Ignacy Eisenecker – kupiec oraz właściciel pól górniczych w Mokrem i Łaziskach Średnich. Prawdopodobnie po jego śmierci staw odziedziczyła jego żona Maria.

Porozumienie

W Archiwum Państwowym w Katowicach zachował się dokument notarialny, sporządzony w Mikołowie w 1858 roku. Notariusz Karol Heinrich Richter w obecności świadków spisał porozumienie pomiędzy Urszulą – reprezentującą męża Tomasza Pisarskiego, właściciela młyna wodnego – a wdową Marią Eisenecker, właścicielką stawu miejskiego (obecnie jest w tym miejscu targ). Na mocy tego dokumentu Maria Eisenecker i Urszula Pisarska doszły do porozumienia co do użytkowania gruntu nad stawem oraz korzystania z wody dla młyna wodnego.

Młyn znajdował się na wschodnim brzegu potoku Jamna, na posesji obecnych właścicieli kawiarni „Mocca d`Oro”.

Ostatnia z rodu

Po śmierci Marii następnym właścicielem stawu został syn Ignacego, August Eisenecker, który w 1856 roku poślubił Emilię z domu Schweinichen z Pszczyny. Była ona córką Józefa von Schweinichena, urzędnika podatkowego w Pszczynie, a jej matka z domu Satory pochodziła z Mikołowa. W roku 1880, w wieku 54 lat, Emilia zmarła. Pięć lat później ostatnią z tego rodu właścicielką terenu została Waleria Eisenecker.

Stawowa na pamiątkę

W 1860 roku dwaj przedsiębiorcy – Moryc Adler z Rybnika i Heimann Wechselmann z Mikołowa – zbudowali nowy młyn parowy przy ulicy Młyńskiej. Tak więc stary, wyeksploatowany młyn wodny unieruchomiono, obiekt rozebrano, a staw osuszono. Dla jego upamiętnienia miejscy rajcowie pobliską ulicę nazwali Stawową. Prawdopodobnie nastąpiło to około 1865 roku.

W tym samym czasie przy ulicy Dworcowej (obecnie Konstantego Prusa) w miejscu dawnego stawu został wybudowany murowany dom, w którym parter przeznaczono na gospodę. W roku 1880 właścicielem oberży był August Eisenecker, który po śmierci żony wyjechał z Mikołowa. Został właścicielem fabryki mydła w Hamburgu. W podeszłym wieku wrócił do kraju i zamieszkał w Sulmierzycach, w Wielkopolsce.

Jankowski i Harmonia

Waleria Eisenecker sprzedała mikołowski majątek przy ulicy Dworcowej 1 Józefowi Jankowskiemu. Nowy właściciel w ogrodzie za oberżą ustawił drewnianą altankę oraz kręgielnię.

Dodane przez: Ewa Maria Maciejewska ( 1 luty, 2012)

KOCHANY DZIADKU!!!!

Data wspomnienia: 1.2.2012

Wspomnienie o: Piotr Paluch

Tak krótko byłeś..tak długo Cie nie ma.. :(

Twoja najstarsza wnuczka Ania

Dodane przez: Anna Maliszewski(Paluch) ( 1 luty, 2012)

KOCHANY DZIADKU!!!!

Data wspomnienia: 1.2.2012

Wspomnienie o: Czeslaw Madry

Kiedy tęsknię, zamykam powieki i jesteś...

Dodane przez: Anna Maliszewski(Paluch) ( 1 luty, 2012)

Troche o Rodzinie Eisenekerow

Data wspomnienia: 1.2.2012

Wspomnienie o: August Eisenecker

Gospoda na stawie

Dzieje majątku przy dawnej ulicy Dworcowej

Na początku XIX stulecia, kilka lat po wielkim pożarze miasta Mikołowa (w roku 1794), na szlaku handlowym z Krakowa do Wrocławia, nad potokiem Jamna przy ulicy Gliwickiej w Mikołowie, istniał książęcy staw młyński. Pierwszym mikołowianinem, który odkupił go od spadkobiercy -Jakuba Plinty z Żor, był Ignacy Eisenecker – kupiec oraz właściciel pól górniczych w Mokrem i Łaziskach Średnich. Prawdopodobnie po jego śmierci staw odziedziczyła jego żona Maria.

Porozumienie

W Archiwum Państwowym w Katowicach zachował się dokument notarialny, sporządzony w Mikołowie w 1858 roku. Notariusz Karol Heinrich Richter w obecności świadków spisał porozumienie pomiędzy Urszulą – reprezentującą męża Tomasza Pisarskiego, właściciela młyna wodnego – a wdową Marią Eisenecker, właścicielką stawu miejskiego (obecnie jest w tym miejscu targ). Na mocy tego dokumentu Maria Eisenecker i Urszula Pisarska doszły do porozumienia co do użytkowania gruntu nad stawem oraz korzystania z wody dla młyna wodnego.

Młyn znajdował się na wschodnim brzegu potoku Jamna, na posesji obecnych właścicieli kawiarni „Mocca d`Oro”.

Ostatnia z rodu

Po śmierci Marii następnym właścicielem stawu został syn Ignacego, August Eisenecker, który w 1856 roku poślubił Emilię z domu Schweinichen z Pszczyny. Była ona córką Józefa von Schweinichena, urzędnika podatkowego w Pszczynie, a jej matka z domu Satory pochodziła z Mikołowa. W roku 1880, w wieku 54 lat, Emilia zmarła. Pięć lat później ostatnią z tego rodu właścicielką terenu została Waleria Eisenecker.

Stawowa na pamiątkę

W 1860 roku dwaj przedsiębiorcy – Moryc Adler z Rybnika i Heimann Wechselmann z Mikołowa – zbudowali nowy młyn parowy przy ulicy Młyńskiej. Tak więc stary, wyeksploatowany młyn wodny unieruchomiono, obiekt rozebrano, a staw osuszono. Dla jego upamiętnienia miejscy rajcowie pobliską ulicę nazwali Stawową. Prawdopodobnie nastąpiło to około 1865 roku.

W tym samym czasie przy ulicy Dworcowej (obecnie Konstantego Prusa) w miejscu dawnego stawu został wybudowany murowany dom, w którym parter przeznaczono na gospodę. W roku 1880 właścicielem oberży był August Eisenecker, który po śmierci żony wyjechał z Mikołowa. Został właścicielem fabryki mydła w Hamburgu. W podeszłym wieku wrócił do kraju i zamieszkał w Sulmierzycach, w Wielkopolsce.

Jankowski i Harmonia

Waleria Eisenecker sprzedała mikołowski majątek przy ulicy Dworcowej 1 Józefowi Jankowskiemu. Nowy właściciel w ogrodzie za oberżą ustawił drewnianą altankę oraz kręgielnię.

Dodane przez: Ewa Maria Maciejewska ( 1 luty, 2012)

Synku!

Data wspomnienia: 31.1.2012

Wspomnienie o: Krzysztof Trzosek

Ostatnio często oglądam Twoje zdjęcia z dzieciństwa i wspominam nasze zabawy ,radości ,rozmowy.Dałeś mi tyle szczęścia i radości,której już teraz nie ma bo odeszła razem z Tobą.Wierzę Synku ,że będzie taki czas kiedy się spotkamy i znowu powróci radość.Śpij spokojnie Synku!Dobranoc!

Dodane przez: Janina Trzosek (31 styczeń, 2012)

bede pamietał

Data wspomnienia: 31.1.2012

Wspomnienie o: Stanislaw Padewski

Brat babci Stanislaw uczyl mnie warszawiaka doic krowy,kosic itp.Byl dobrym nauczycielem ,bo do dzisiaj prawdopodobnie tych czynnosci nie zapomniałem.
Dusza człowiek .Spoczywaj w spokoju "dziadku"

Dodane przez: Mirosław Janusz Nadrowski (31 styczeń, 2012)

Mój Tatusiu

Data wspomnienia: 30.1.2012

Wspomnienie o: Mieczysław Piech

Mój dzień zadumy...

Czuję chłód GRUDNIOWY na plecach
lecz to smutek przeszywa mnie dreszczem
składam słowa w modlitwie nad grobem
wiatr odmówi ją liści szelestem.

Płomyk świecy, światełko dla bliskich
to wystarczy, potrzeba coś więcej?
jeszcze kwiat, żywy symbol pamięci
gorzkie łzy i chusteczka w mej ręce.

SPORE DRZEWKO pochyla się nisko
melancholią do snu Nas kołysze
płacze ze mną cichutko i rzewnie
szum gałązek, blask ognia i cisza…

Czas milcząco zatrzymał wskazówki
ja wciąż stoję i godzin nie liczę
tylko w głowie się tłoczą

Dodane przez: Danuta Szanfisz (30 styczeń, 2012)

czas do domu czas

Data wspomnienia: 29.1.2012

Wspomnienie o: Marian Popiela

a pamiętasz Braciszku to?

Stańmy bracia wraz, ilu jest tu nas
Zwiążmy przyjacielskie koło
/I zanućmy pieśń wesołą
Póki mamy czas, póki mamy czas./bis

Czas do domu, czas, już wzywają nas
Dzwonek z wieży do pacierzy,
/Macierz z doma do wieczerzy
Czas do domu, czas, już wołają nas./bis

zawsze pod koniec spotkań rodzinnych.... to byly czasy, to byly "imprezy" - imieniny, rocznice, urodziny, żniwa, sadzenie, kopanie ziemniaków, święta... to byly czasy

Dodane przez: Mirosława Marianna Pleban (30 styczeń, 2012)

rocznica śmierci 29.01.2012

Data wspomnienia: 30.1.2012

Wspomnienie o: Marian Popiela

Dziadku, mialam sen z niedzieli na poniedzialek (dziś w nocy) - w rocznicę Twojej śmierci. Bardzo mocny emocjonalnie sen. Ja nigdy o Toie nie zapomnę, zawsze będziesz bardzo blisko mego życia.

Kocham Cię Dziadku.

Dodane przez: Mirosława Marianna Pleban (30 styczeń, 2012)

Jeżeli nie posiadasz konta na portalu
Ogrody Wspomnień, zarejestruj się

Luty